Okluzja w stomatologii

Okluzja w stomatologii to relacja między górnymi a dolnymi zębami. Pojęcie to dotyczy również prawidłowego ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego i problemu mięśni. Sposób kontaktu u każdej osoby jest indywidualny, a okluzja w stomatologii to naturalne zjawisko. U wielu osób występują jednak nieprawidłowości w tym zakresie – mowa wówczas o chorobie okluzyjnej.

Okluzja w praktyce stomatologicznej

Nieprawidłowa okluzja w praktyce stomatologicznej objawia się ścieraniem zębów, zgrzytaniem, możliwe jest również pojawienie się przeskakiwania żuchwy. Pacjenci skarżą się też często na słyszalne trzaski w stawach skroniowo-żuchwowych. Zauważalnym objawem zaburzeń okluzji jest także ciągłe napięcie mięśni twarzy czy wychylenie zębów do przodu. Ponadto okluzja w praktyce stomatologicznej manifestuje się bólami głowy (także migrenowymi), bólem przy nagryzaniu oraz powstającymi recesjami zębowymi.

Jeśli pojawiają się nieprawidłowe kontakty górnych i dolnych partii zębów, można wówczas mówić o chorobie okluzyjnej. Samo zjawisko powoduje nadmierną pracę mięśni szczęki, które skrajnie naprężone, niszczą przede wszystkim staw skroniowo-żuchwowy oraz same zęby. Okluzja w stomatologii może mieć wiele przyczyn. Wśród nich można wymienić przesuwanie się zębów wywołane przez nieuzupełnione braki w uzębieniu czy niewłaściwie wykonane uzupełnienia (zbyt wysokie lub za płaskie). Do zaburzeń okluzji prowadzą także krzywo ustawione zęby, niedopasowane odbudowy protetyczne czy krzywo wyrzynające się ósemki.

Leczenie choroby okluzyjnej

Okluzja w praktyce stomatologicznej wymaga niezwłocznego podjęcia leczenia. Niestety często bywa ono złożone i trudne zarówno dla pacjenta, jak i lekarza. Celem leczenia zaburzonej okluzji w stomatologii jest odzyskanie prawidłowych funkcji stawów. Podstawą w tym przypadku jest prawidłowa diagnoza obejmująca rozpoznanie wszelkich nieprawidłowości w narządach żucia. Niektóre z przypadków wymagają nawet konsultacji ortopedycznych czy neurologicznych.

Uzupełnienia ruchome a zaburzenia okluzji

Okluzja stomatologiczna decyduje również o kształcie i użytkowaniu uzupełnień ruchomych, wpływając na stabilizację oraz retencję dobranej protezy. Co ważne, warunki zwarciowe, jakie wymuszają protezy całkowite, diametralnie różnią się od tych naturalnych. By jednak zapewnić pacjentowi maksymalnie komfortowe użytkowanie protez, specjaliści stosują obecnie różnorodne techniki ustawiania zębów. Dzielą się one na statyczne i dynamiczne, a przy tym posiadają różnorodne modyfikacje. Tworząc uzupełnienia ruchome specjaliści dążą do zrównoważenia okluzji przy zapewnieniu estetycznego wyglądu uzupełnień. Wszystko to ma bardzo duże znaczenie, m.in. ze względu na fakt, że pacjenci często wskazują, że uzupełnienia ruchome są niewygodne, szczególnie te całkowite. Z kolei prawidłowo wykonane protezy stałe mogą być jednym ze sposobów leczenia choroby okluzyjnej.

Leczenie stomatologiczne dzieci w przypadku nieprawidłowej okluzji

Nieprawidłowa okluzja w stomatologii może wystąpić również u najmłodszych, dlatego tak ważne są profilaktyka i leczenie stomatologiczne dzieci. Rodzice powinni zwrócić uwagę na długie używanie smoczka czy ssanie kciuka, ponieważ tego typu czynności mogą powodować powstanie tyłozgryzu oraz zgryzu otwartego. Co więcej, leczenie stomatologiczne dzieci należy rozpocząć w razie występowania  napiętych czy niedomkniętych ust. Są one sygnałem, że w przyszłości dziecko może cierpieć na chorobę okluzyjną. Warto jednak pamiętać, że ciało najmłodszych jest na tyle plastyczne, że większość wad można stosunkowo szybko wyleczyć. Leczenie stomatologiczne dzieci zazwyczaj polega w takich wypadkach na noszeniu aparatu ortodontycznego, jednak każdy przypadek wymaga indywidualnego rozpatrzenia.

Należy mieć na uwadze, że prawidłowa okluzja w praktyce stomatologicznej pozwala człowiekowi prawidłowo funkcjonować. Właśnie dlatego, tak ważne jest leczenie wszelkich zaburzeń w tym zakresie, troska o właściwe uzupełnienia ruchome i stałe, a także leczenie stomatologiczne dzieci w razie zaistniałych nieprawidłowości.